විදු මෑණියනි
පුරා වසර දහ අට තුළ
ලබා ගත් සියලු දෑ
මතකයේ තබා ගෙන
නො පමාව පිට කිරීමට
ඉවසීමෙන් බලා සිටියෙමි
දින සති ගෙවූ දා
එළඹීය බලා සිටි දවස ද
පෙරමුණට යොදා දකුණු පය
ගියේ විභාග ශාලාව වෙත
ලැබුණු විට ප්රශ්න ටික
නො පමාව පිළිතුර ද
ලියා කොළවල එකට අමුණා
තබා ආවෙම් ශාලාව තුළ
අදින් පසු ඇත නැවත ප්රශ්නත්
මතකයේ නැත තවත්
ඉගැන් වු සියලු දේ
ඵලක් නැත ලද දැනුම
ගෙවන්නට ජීවිතේ
දැනුයි මට තේරෙන්නෙ
විදුහලට ගියෙත් මම
හිස්ම හිස් බවකින් ය
නැවත ආපිට පිටට ආවෙත්
හිස්ම හිස් බවකින් ය......................
No comments:
Post a Comment