Sunday, January 22, 2012

අවසන් ලිපිය

මං මහ මුහුද වුනත්
අතට ගත් අයත් සිටියා  මෙ  ලොව
එ නිසා මම ඹබ සේ  මය
උදුවප් මාසෙය් එක්තරා වසරක
ඹව් එ වසර මට තවම මතකයි
ඹබ  ෙසායා අා ගමන එදා විය
මහා ජල කදක් මා අත දරා සිට්ය ද
සිතුෙව නෑ කවර දිනවත්
ෙගාඩ බ්මෙ සංචාර කිරීමට
හදිසියෙ ලැබුණු එ පණිවිඩය
සිත සිතා හරි වැරදි බැලිමට
කාලයක්  ෙසායා ගැනිමට බැරි විය
මගෙ ජල කද මා ගෙන් උදුරා
වෙරල ගියෙ වෙරල බඩ පෙදස් වල
සංචාර ගමන් බව පසුව මට වැටහිය
සංවිධානයක් නැතිව ගිය  මෙ ගමන
මට නම් දරා ගැනිමට බැරි විය
විනාඩියෙන් විනාඩිය ගතවිය
මොහොතකින් ගිය විගස ම නැවත
වෙරල අාපසු බලා අාවේය
මා සිතුවෙ ඹබ වෙරල බය කර
අාපසු හරවා එව්වා කියා ය
පුදුම සතුටක් අැති විය
නැත එසේ නැත
තනිව ගිය වෙරල
අාවෙ හිස් අතින් නොව
තෑගි බෝගද මලු පුරොගෙන
විගස මම බැලුවෙමි
කෙසේ නම්  මෙය දරන්න ද
වෙනදා මා සමග ඹට්ටුවට
පොර  බැදල සෙල්ලමෙ යෙදි සිටි
පොඩිත්තො පටන් මහ මිනිස්සු ද
ඔවුන්ගේ සියළු වස්තුව ද
සොරාගෙන වෙරල අාපසු
මා සොයා පැම්ණියා
කෙතරම් බැන්නද වැඩක් වුයේ නැත
ඒවිට සියල්ලම සිදු වි අවසන් ය
අාදරයෙන් තුරුලු කර ගත් ඹබ සැම
සිරිමක් වත් සිදු නොවිමට
වග බලා ගත්තෙමි

දවසක් දෙකක් ගත විය
දිය වි ඹබ මට ම ඒක්විය
කවර හො යම් දිනක
ඹබගේ ම ඥාතියෙක්
ඹබගේ වස්තුව කොහේ දැයි
මගෙන් විමසුව හොත්
දීමට තව ම මා ළග සුරැකිව අැත
ඹබගේ සියළු වස්තුව
ඒකක් නෑර ම


සිතුවෙ නෑ කවර දිනක
පිටු පාන්නට ඹබ සැමට
සොභාදහමට මමත් යටවෙයි
තේරුනේ ඒදයි මටත් ඒටික
අාසයි ඹබෙ ගතේ දැවටෙන්නට
පෙර සේම
සිප ගන්නට ඹබ තිබු අඩි සළකුණ්
ඒ නිසයි මම හැමදා ම
පැමිණෙන්නෙ ඉවුර වෙත
ඒත් ඉතින් පෙර තිබු සුහද බව
අද නැත්තෙ අැයි ඹබෙන්
මා දිහා බලන්නෙ
බියෙන් හා සැකයෙන් ය
මම දන්නවා
කවමදාවත් සමාවක් නෑ
ඹබෙන් මට කිසිදාක
තරහක් තිබේ නම් මා සමග
කුමන හො දඩුවමක් ලබා දෙන්න
ඉවසලා ඉන්නම්
දත කට පුට්ටු කරගෙන
ගැසුවත් කමක් නෑ පිලිකුලෙන්
කෙලපිඩක් මා දිහා බලාලා
ඒත් මම අදත් ඒදා මෙන්
ඹබ සැමට අාදරෙයි පෙර සේ ම
විය නො වන සේ
                                  මං
                                  මහ මුහුද

Thursday, January 12, 2012

චේ ගුවේරා නැවත පැමිණෙයි

මැරුන් නෑ නුඹෙ රුවත්
ඉන්නවා අප අතර
එ වුනත් වැඩක් නෑ
මාකටින් වී නුඹත්
සිතුවාද නුඹ මෙහෙම
කවර හො යම් දිනක
රුපියලේ සත වලට
වැටෙන්නට මිනිසුන්ගෙ
බොලිවියන් හමුදාව
අමානුෂිකව නුඹෙ ජිවෙ
කෙලසනා විටදි
හඩ හඩා හැම තැන ම
සෙව්වා නොවෙද ඹබෙ රූපෙ
වැලපිලා නුඹෙ සෙනග
පීරලා මුලු රට ම
එ වුනත් අද නුඹව
ලස්සනට අැුදුම් වල
ලස්සනට බෑග් වල
එල්ලිලා යන අයුරු
බලා ඉන්නේ කොහොම
සොයන්නට  අද නුඹව
අාවොතින් නුඹෙ සෙනග
සොයන්නට බැරි වේවි
හැම තැන ම නුඹෙ රූපෙ
එල්ලිලා අැත බොම
රෑට නම් දැක්කොතින්
වවුල් වෙස් ගෙන අතැයි
දකින කවුරුත් නො අනුමානව
සිතනු අැත චේ ගුවෙරාණනි

Sunday, January 8, 2012

හුවමාරුව

ළමයා ;   ලේ...නෝ ලේ.....නෝ මේ දත අරගෙන මට අලුත් දතක් දි.....යෝ.

ලේනා;    උඹට පිස්සුද බං,මටත් තියෙන්නේ දත් දෙකයි. එක උඹට දීලා මම කොහොමද පළතුරු ටිකක් වත් කන්නේ.

ළමයා;   අ.....නේ ලේ.....නෝ අපෙ අාච්ච්චි අම්මා තමයි කිව්වේ ඹයාට කියන්න කියලා.

ලේනා;  එහෙනම් පුතා අාච්චි අම්මාට වැරදිලා.අැයි ඉතින් පුතාටත් පුලුවන්නේ අාච්චි අම්මා දත් දාගත්ත තැනින්ම ගිහින් දත් ටිකක් දාගන්න.

ළමයා ;   අ......පෝ මම නම් එතනින්  දත් ඉල්ලා ගන්න කැමති නෑ .එහෙම  ඉල්ලලා දාගන්න නම් ඹ්න නෑ.ඹ්නනම් මට පුලුවන් අාච්චි අම්මාගේ දත් ටික දාගන්න.අපේ සීයත් පාවිච්චි කරන්නේ අාච්චි අම්මාගේ දත් ටික ම තමා.එතකොට ඉතින් මටත් වෙන්නේ අපේ සීයා වගේ මටත් අාච්චි අම්මා කාලා ඉවර වෙනකම් ඉන්න කෑම කන්න.එකයි මම ඹයාගෙන් දතක් ඉල්ලුවෙ.