ලොකෙට රජ පුතෙක් වෙන්න
මුළු ලොකෙ ම දිදුලුවන්න
මගේ පුතා ලොකු උණා ම
මට බැරියැයි එය බලන්න
කුසතුළ මා සිටින විට දි
අමිමා සිහිනෙන් දැක්කා
දනි පනි ගා මම නැගිටින
විට දි අම්මා දුක් වුයෙ
සිහිනය අැස් ඉදිරිපිට ම
බොද වුවා යැයි කියමිනි
තරුණ වියට පා තැබු මා
විවාහ වි බිරිද සමග
කල් ගෙවනා විට දි මගෙ
බිරිද කිව්වෙ ඹය ටිකමයි
මගෙ පුතා ටික කලකින්
ලොකු වු විට මට කිව්වෙ
ඹබට නොමැති හෙට අප හට
ඉතිරි කරනු මැන කියා ය
ගානක් නැ ගෙවි ගියා
මගෙ හොද ම කාලය නම්
එ කාලෙ ජිවිතයෙන්
වැඩක් තිබුනෙ නැ මා හටඉල්ලුවොතින් ඹ්න රජෙක්
හිස දන්දිමට මා නම්
උඩින් ම සිටියා කැමතිව
බිරිද දරුවො නැති විලසින්
දැනුනෙ නැ ගෙවි ගියා
තරුණ කාලෙ එදා මගෙ
අත පය වාරුවක් නො මැති
මහළු විය යි අද ගෙවන්නෙ
අද මැරෙයි ද හෙට මැරෙයි ද
කියල දන්නෙ දෙයියො තමයි
එත් ඉතින් මං අාසයි
තව චුට්ටක් හරි මෙ ලොව
නො මැරි ජිවත් වන්නට
අතහැර යන්නට ලොකය
අද නම් මට ලොභ හිතෙයි
එදා මෙක හිතුවා නම්රජෙක් ය අද මං දිදුලන
No comments:
Post a Comment