බස් රියක් බස් රියක් පාසා
ඇවිද ගෙන යන මවක් දුටුවෙමි
දෑස් කදුළින් තෙමි අඳ වුණ
දුරතියා එන විට දි හෙමිහිට
කිසාගෝතමිය කියා සිතුනි මට
මැරුණු බිළිදෙකු නොවෙයි ඇය අත
නොමළ බිළිදෙකි සෙමෙන් මිය යන
ඇවිත් හෙමිහිට සිනාවක් පා
ගොඩ වීය ඇය මා ද සිටි බසයට
නැග ඇවිත් ඉල්ලා ද සිටියේ
හබ ටිකක් නොව සුළු උදව්ව කි
සෙමෙන් මිය යන තම එක ම පුතු
ඉපදුනේ රෝගියෙකු ලෙස ම ය
ජීවිතයට ම ඇති එක වස්තුව
රැකගැනීමට උදව් අවැසි ය
සිහිවීය මට මගෙද අම්මා
වෙහෙසෙනා හැටි මෙ වන් අයුරින්
දුක සිතී මා අත මුදල් සැම
ලබා දුන්නෙමි විගස ඇය හට
ගෙදර යෑමට මුදල් නැති බව
සිහිවුයේ මට ඊට පසුව ය
දෙලොව සිහිවිය එවිට මා හට
අසරණයි මා ඇයට වැඩියෙන්
No comments:
Post a Comment